MeNuZz's profileSpace ของ MeNUPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Space ของ MeNU |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ดีใจ...ที่มีเธอ(เพื่อนกรู) ขอบคุณทุกๆกำลังใจ ขอบคุณทุกๆความห่วงใย และขอบคุณทุกๆความหวังดีที่พวกเมิงมอบให้กรู
ขอบคุณที่พวกเมิงอยู่ข้างๆกรูเวลากรูทุกข์ เวลากรูร้องให้เวลากรูเสียใจและเวลาที่กรูรู้สึกท้อ
กรูรู้สึกดีที่มีพวกเมิงเป็นเพื่อน ตลอดเวลาที่กรูรูจักกะพวกเมิง ไม่ว่าจะเปนเพื่อนเก่าหรือแม้แต่เพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักกัน
ในรั้วมหาวิทยาลัย มานอาจจะเป็นเวลาอันสั้นที่เราได้รู้จักกัน แต่ทำไมพวกเมิงถึงได้ดีกับกรูขนาดนี้ กรูรับรู้ได้ถึงน้ำใจที่พวกเมิง
ยื่นให้ ขอบคุณที่พวกเมิงเข้าใจความรู้สึกกรู ช่วยกรู อยู่ข้างๆกรูไม่เดินหนี และจากกรูไปไหนเหมือนคนคนนั้นที่กรูทั้งอ้อนวอน
ขอร้อง ร้องไห้ ฟูมฟาย แต่แล้วเค้ากลับเดินหนีกรูไป ปล่อยไห้กรูล้ม ทั้ง น้ำตา และเค้าก้อไม่หันหลังกลับมามองกรูเลย
แต่พวกเมิงกลับมารับกรู ช่วยกันปลอบกรู พากรูไปที่ ที่กรูอยากไป(เพื่อสงบสติอารมณ์) ให้กรูได้ระบายออกมาทุกอยาง
ทั้งๆที่กรูไม่เคยปริปากขอพวกเมิงเลยสักนิด
ขอบคุณที่พวกเมิงยอมรับฟังสิ่งที่กรู อึดอัดใจ กรูไม่รู้ว่าจะทำอารายได้มากไปกว่าคำว่า ขอบคุณ
พวกเมิงคือเพื่อนที่ดีที่สุดของกรู โดยเฉพาะเมิง กรูรักเมิงนะ ฉันดีใจที่มีเธอ ยังจำความรู้สึกในวันนี้...ได้ดี (* T_T *)
ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วจังเลย เนาะ...เผลอแปบเดียว 5ตุลาคมแระ
ถ้าเป็นเมื่อก่อน วันนี้คงพิเศษและสำคัญน่าดูเลย แต่ตอนนี้มันก็เป็นแค่วันศุกร์ธรรมดาๆวันนึงเท่านั้นเอง
เห้อออออออออ.........ดูดิคนรอบข้างเรามีแต่คนมีคามสุขก้านทั้งน้านเลย
ต่ายก็มีชาลีมาตั้งแต่เรียนมัธยมจนถึงวันนี้ก้อดูเหมือนชาลีจะไม่มีวันทิ้งต่ายไปแน่นอน
เพราะรักคือความเข้าใจ ส่วนนังจูนยัยเป็ดบลูด๊อกตอนนี้นะหลอโฮยิ่งกว่าต่ายกะชาลียิ่งกว่าน้ำผึ้งดือน13 เนี่ยว่างเป็นโทรว่างเป็นโทรตลอด วันนั้นไปนอนกะมัน เง้ออ..หมายถึงไปค้างกะมันง่ะ
เพิ่งโทรเสดเมื่อกี้ เอาแระ 5นาทีมาอีกแระ สักพักบ่นคิดถึงมาอีกแระเสียงโทรสับคนเดียวตลอด
คนที่ตาร้อนกลับเป็นฉ๊านนนน อิจฉาโว้ย ย ย ดูคนโน้นที คนนี้ที ดูเหมือนจะมีความรักกันซะหมด
กลับกลายเป็นฉ๊านที่ยังโดดเดี่ยว เดียวดาย ตามลำพัง อยู่คนเดียวเงอะๆๆๆ
แต่ไม่เป็นไรหรอก คนเรามันก็ต้องเจออารายแบบนี้บ้างใช่ป่ะ คงไม่สมหวังอารายซะทุกอย่างหรอก
แต่ทำไมความรักของฉ๊านมันมักไม่สมหวังมาโดยตลอดทั้งๆที่ฉันไม่ได้เป็นคนก่อซะหน่อย
แล้วทำไมฉ๊านต้องมาทนทุกทรมานกะเรื่องแบบนี้ด้วยน่า ผู้ชายเวลาอยากได้อาราย
เวลาจะจีบผู้หญิงคำที่เค้าพูดออกมาดูดีไปหมดเลยเนนาะ แต่พอเวลาที่จะบอกเลิกคำพูด
ที่พูดออกมาดูเหมือนผิดกะครั้งแรกที่พูดกะเรายังไงยังงั้นเลย พูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพูดเหมือนวันนั้นเค้าไมได้อยู่ตรงนั้ บ้า_ชะมัดด! ไงล่ะกรู รู้ซึ้งรึยังกี่ครั้งแล้ว กี่คนแล้วที่ทำกะเราแบบนี้
เป็นคนใจง่าย ใจอ่อน อ่อนไหวได้เรื่องมั้ยล่ะ เง้อๆๆๆๆ คิดไม่ตกสักที
ชาตินี้..... ถึงไม่สวย แต่ก็รักในหลวงนะค่ะ เหอะๆ ๆ ๆๆเกี่ยวกันมั้ยเนี่ย
ง่า แม่ไล่ไห้ไปอาบน้ำแล้วง่า งั้นขอให้วันนี้เป็นวันที่พิเศษที่สุดสำหรับฉ๊านล่ะก้านนะ สาทุ ทุทุ ความเจ็บปวดที่ผู้หญิงคนหนึ่งแบกรับมันอยู่ 32วัน แล้ว...กับความเจ็บปวดที่แสนทรมาน ความปวดร้าวที่อยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ
นับตั้งแต่วันนั้น//จนถึงวินาทีนี้ไม่ได้แตกต่างกันเลย ฉันพยายามเก็บความรู้สึกที่อยู่ในใจ
เพราะคิดว่ามันคงไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว ดูเหมือนฉันไม่มีค่าในสายตาเค้าแม้แต่นิดเดียว ฉันพยายาม
ทำตามที่เค้าบอกทั้งๆที่รู้ว่าใจไม่สั่งให้ทำอย่างงั้นแต่ฉันก้อต้องยอมรับความจริง เค้าไม่ได้รักฉันอีกต่อไปแล้ว
ฉันรู้ว่าฉันผิดที่ทำให้เรื่องต้องเป็นแบบนี้แต่ฉันผิดด้วยหรือที่"ฉันรักเค้า"
ฉันท้อเหลือเกินเมื่อวันนี้ไม่มีเค้าเคียงข้างฉันอีกต่อไปแล้ว เค้าจะคิดเหมือนฉันบ้างมั้ย
คราบน้ำตาที่ติดอยู่บนหมอนทุกคืนตอกย้ำว่าทำไมฉันถึงลืมเค้าไม่ได้สักที ( เพราะอะไรน่ะหรอ??)
เพราะฉันไม่คิดที่จะลืมเค้ามั่งทั้งๆที่รู้ว่าเค้าไม่แคร์รู้ว่าเค้าคงไม่หันหลังกลับมามองเราด้วยซ้ำ...แต่ฉันก็ยัง
คิดถึงเค้าอยู่ตลอดเวลา พยายามไปเที่ยว ออกกำลังกาย ตีแบต หาอะไรทำสารพัด
=> แต่จุดจบทุกครั้งที่ฉันหลับตาภาพเค้าก็กลับมาวนเวียนในหัว..ใจฉันเสมอมา
ฉันไม่เข้าใจ**ทุกครั้งที่ฉันรักครายทำไมฉันต้องทุ่มเททุกอย่างเพื่อเค้าไปหมดด้วยก้อไม่รู้แต่เค้ากลับตอบแทนฉันด้วยการจากลามันคุ้มกันมั้ยสุดท้ายคนที่เจ็บกลับเป็นฉันเพียงคนเดียว
ฉันยอมเป็นผู้หญิงไม่มีค่ายอมให้คนอื่นมองว่าไม่มีศักดิ์ศรีเพราะฉันคิดว่าศักดิ์ศรีมันใช้ไม่ได้กับความรัก_
^^จริงมั้ย^^ ถึงแม้ว่าเค้าจะทำฉันเจ็บสักแค่ไหนแต่ฉันก็อภัยให้เค้าได้เสมอ
เพราะว่า ความรักที่ฉันมีต่อเค้าไม่ได้จางหายไปเลย นั่งมองของทุกอย่าง
ขับรถผ่านที่ๆเราเคยไปด้วยกัน ฟังเพลงที่เค้าชอบและฉันก้อชอบเพราะเค้า
ร้านเดิมๆที่เราไปนั่งกัน หนังที่เราเคยดูด้วยกัน ของที่เค้าให้ฉันมันเจ็บปวดทุกครั้งที่ได้เห็น
และเจ็บปวดทุกครั้งที่ได้ยิน อิจฉาคนอื่นๆที่เค้ามีความสุขเหมือนเมื่อก่อนที่ฉันเคยมี
แต่ ณ วันนี้ทุกอย่างมานเปลี่ยนไปแล้ว แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เปลี่ยนไป
คือหัวใจของฉันเองที่ยังอ่อนไหวกับคนคนนั้นอยู่
มันอึดอัดจนทนไม่ไหวจนทำให้วันนี้ฉันต้องระบายออกมา
เธอเห็นยิ้มไมได้แปรว่าฉันไม่เจ็บ เธอเห็นว่าฉันเฉยไม่ได้แปรว่าฉันไม่ได้รักเธอ
แล้วสิ่งที่ฉันอยากบอกกับเธอ คือ ฉันรักเธอสุดหัวใจ
เธอคือคนแรกและอาจจะเป็นคนสุดท้ายของฉัน
เพราะหัวใจของฉันถูกเธอเหยียบด้วยเท้าทั้ง2ของเธอแล้ว ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
